Proud op Voorhout

WOW!

Kriebels in onze buiken, jeukende handen, energie die blijft komen en brede glimlachen die niet meer van ons gezicht verdwijnen.

Afgelopen vrijdag was het na 4 maanden praten, denken en fantaseren eindelijk zover. Misschien is “eindelijk” niet het beste woord, omdat die 4 maanden voorbij zijn gevlogen. Voor ons gevoel zijn we al jaren aan het voorbereiden en is het nu dus zover!

Met een tas vol vrolijk gebloemde lapjes, naaimachines en een bak enthousiasme stapte wij de Buurtkamer binnen. Vragende blikken en een bakje koffie kwamen op ons af.

“Wij willen graag een hele lange vlaggetjeslijn maken.”

“Kom maar op dan!”

Stoffen werden gescheurd, geknipt, genaaid en gestikt. Ondertussen vliegen ideeën door de ruimte en is het geen seconde stil.

Kippenvel op onze armen. Wij zien onze droom uitkomen.